۱۳۹۳ آبان ۲۷, سه‌شنبه

 استفان والت مقاله ای نوشته در فران پالیسی با عنوان «پنج درس بیست سال گذشته» که به نوعی بازخوانی انتقادی سیاست خارجی آمریکا در دوران پس از فروپاشی شوروی است. والت استاد دانشگاه هاروارد است و در حال حاضر یکی از مطرح ترین نظریه پردازان و تحلیل‌گران روابط بین الملل است. او در این مقاله روی پنج مسله اساسی انگشت می گذارد و به نوعی نشان می دهد که پیش‌بینی (خوش‌بینی) نظریه‌پردازان لیبرال (لیبرال در چارچوب تحلیلی روابط‌ بین الملل) درباره دوران پساشوروی درست از کار در نیامد.
۱. جدال میان ابرقدرت ها کماکان برقرار است. آمریکا اگرچه قدرت برتر جهان است اما ابرقدرت بلامنازع نیست. چین و روسیه هم وجود دارند که به عنوان ابرقدرت استراتژی خود را دارند. 
۲. علیرغم خوش‌ینی اولیه پس از پایان جنگ سرد که فرآیند جهانی شدن جوامع مختلف را به سمت شکل یکسانی از نهادگرایی و ارزش های مشترک شکل خواهد داد اما هویت های بومی کماکان اهمیت سابق خود را دارند (اگر نه بیشتر) و قسمت عمده ای از سیاست بین الملل، بومی/منطقه ای است و نه جهانی.
۳. سیاست تغییر رژیم آنچه که دولت های سرکش Rogue خوانده می شود نه تنها مشکل را حل نکرد بلکه وضعیت را پیچیده تر هم کرد. والت می گوید که تنها چیز بدتر از یک دولت بد عدم وجود دولت است. 
۴. سیاست صفر و صدی آمریکا در مقابل مخالفان-دشمنان اش اشتباه بود. والت ایران را مثال می زند که سیاست صفر و صدی آمریکا (دولت بوش) منجر به این شد که ایران از صفر سانتریفیوژ در سال ۲۰۰۰ به یازده سانتریفیوژ فعال در حال حاضر برسد. 
۵. غرور. والت می گوید غرور رهبران آمریکا در دوران پس از جنگ سرد بسیار به آنها ضربه زد. آنها گمان می کردند که به عنوان فاتحان جنگ سرد قادر به انجام هر کاری اند اما این بیست سال نشان داد که در اشتباه بوده اند. رهبران آمریکا باید از این به بعد نگاه واقع‌بینانه به مسائل داشته، مشکلات را در نظر گرفته و همیشه یک پلان ب داشته باشند.

متن اصلی مقاله را در فارن پالیسی بخوانید+

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر